Το Massaya στοχεύει να σας ταξιδέψει στα άδυτα της γνήσιας Αραβικής κουζίνας. Ολόφρεσκες, χρωματιστές σαλάτες και χειροποίητες αλοιφές, συνοδεύουν ιδανικά το κυρίως μενού, στο οποίο αποτυπώνεται όλη η κουλτούρα της Συριακής γαστρονομίας και είναι βέβαιο ότι θα εκπληρώσει κάθε γευστική απαίτηση. Φυσικά, δεν λείπουν οι καθημερινές διαφορετικές επιλογές σε πιάτα ημέρας, ενώ η μεγάλη ποικιλία από πρωτότυπα και χορταστικά ορεκτικά βάζουν την τελική πινελιά σε ένα μοναδικό ταξίδι των αισθήσεων σε εξωτικά μέρη

Κατηγορίες

Όλες Διάφορα Συνταγές Συμβουλές

Βουτιά στο ... παρελθόν!

Oct 29, 2015

1 Μαΐου 1981…Βουρβουρου Χαλκιδικής…

 

Ίσα ίσα που περπατώ αλλά κατά τα αλλά ρουφάω, μετά μανίας, ό,τι απέμεινε από την αγαπημένη μου ταμπούλε…αυτό το ξινούτσικο αλλά τόσο νόστιμο ζουμάκι. Ο πατέρας μου δίπλα, γεμάτος περηφάνια και χαρά, που η κόρη του επιτέλους τρώει (όχι όπως τώρα που με κυνηγάει για …το αντίθετο :) ) και μάλιστα κάτι τόσο θρεπτικό. Η παρέα του κοντά, φοιτητές ακόμη, οι περισσότεροι από Συρία και Λίβανο. Πόσες φορές άραγε επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό; Οι γονείς μου με τη παρέα τους να ετοιμάζουν κάθε είδους λιχουδιά και να τις μοιράζονται όλοι, με μια αξιοζήλευτη αγάπη. Πόσες φορές άραγε υπήρξα παρούσα σε τέτοιες συγκεντρώσεις;

 

Όντας το πρώτο παιδί της παρέας δεν αισθάνθηκα μοναξιά που δεν υπήρχαν γύρω συνομήλικοί μου . Ισα ίσα μου δινόταν η ευκαιρία να παρατηρήσω και να υιοθετήσω αξίες που απλώς έγιναν έμφυτες. Οι γονείς μου με γέμισαν εικόνες και παραστάσεις πολυπολιτισμικότητας, φιλοξενίας, παρέας, γεύσεων, μουσικής… Πάντα μου άρεσε αυτό το τόσο ανοιχτό σπίτι που δημιούργησαν… Από το τέλος των σχολικών μου χρόνων μέχρι και πριν 2 χρόνια η εξέλιξη μου υπήρξε πολύ διαφορετική σε σχέση με αυτό που κάνω σήμερα. Όσο και να αγάπησα όμως αυτά τα βήματα και τις διάφορες φάσεις της ζωής μου, νομίζω πως δε θα κατάφερνα να ευτυχήσω πραγματικά αν δεν είχα στην καθημερινότητα μου αυτά που έμαθα από τους οι γονείς μου. Την τόση αγάπη που είχαν να δώσουν…τη φιλοξενία…την περιποίηση…την παρέα, το καλό φαγητό.. Σήμερα με τον άντρα μου, δίπλα μας τον πατέρα μου, πρωτοστάτη στην προσπάθεια μας, αλλά και συνολικά τις οικογένειες μας, αισθάνομαι λες κι εκπληρώνεται ένας σκοπός.

 

Ούτε που μπορούσα να φανταστώ πόσο προφητική θα ήταν αυτή η φωτογραφία…